मजदुर उचालेर मिडिया तह लगाउने ?
यसपाली राजधानीमा फेरी असोजमा नै हाडिगाउको जात्रा हेर्न पाइयो । त्यो जात्राको अधिकांश भाग तिनकुनेस्थित कान्तीपर कार्यालयमा भयो भने अन्तिम क्लाइमेक्सचाही नयाबजारस्थित माओवादीको अस्थायी हेडक्वार्टरमा । सबैले सुने कान्तिपुरमा मजदुरहरुले आन्दोलन गरे । हिजो राती सहमति भएको कुरा आयो । मैले ठाने मालिक र मजदुरहरु मिले होलान । तर हैन रहेछ । सहमतिको सम्झौतापत्रमा त माओवादी नेता र कान्तीपुरका मालिकबिचको हस्ताक्षर भएको रहेछ । त्यो नि रोहबरमा चानचुने मान्छे हैन । माओवादी हेडक्वार्टर अर्थात अध्यक्ष प्रचन्ड र शीर्ष नेता डा बाबुराम भट्टराई बसेछन ।
आच्या कसैले नबूझ्ने यो कस्तो काइदा हो । आन्दोलन गर्छ - कान्तीपुरका मजदुरले । नेता बनेर भाषण गर्न जान्छ -माओवादी सांसद शालिकराम जमरकटेल । अनि वार्ता हुन्छ कैलाश शिरोहिया र हेमराज ज्ञवालीसित प्रचन्ड र बाबुरामको ।
प्रचन्ड र बाबुरामलाई किनाराको साक्षी राखेर कान्तीपुरको आन्दोलन त फिर्ता भयो । तर कुटाइ खाएका जेल गएका आफ्नो गाडि तोडुाेडको पीडा भोगेका चार दिनसम्म पत्रिका बन्द भएको र मानसिक यातना भोगेकाहरु कसैको पनि माग भने पुरा भएनछ । यो कस्तो नाटक । मजदुरलाई उचालेर मिडियालाई कि लगाउने अनि भित्री सम्झौता भएपछि मजदुरलाई अलपत्र पार्ने सम्झौता त भयो आन्दोलन स्थगित पनि भयो । तर माग भने एउटै पुरा भएन रे । सम्झौता त अब २२ गते वार्ता गर्ने गरि पो भएको रहेछ । कस्तो लाजमर्दो । यत्रो हंगामाको के पारा हो यो मैले बुझिन पाठकबृन्द तपाइले बुझ्नुभयो भने कमेन्ट लेख्नुहोला ।
संबिधान सभाको चुनाव हुने नहुने ठेगान छैन । तर यही चुनावमा नाममा जागिर खाने डलर 
पचाउने र हिरो बन्ने क्रम बेस्सरी शुरु भएको छ । राजनीतिक दलहरुलाई पनि धेरै आइएनजिओले थुपै्र डलर कार्यकर्ता परिचालन र संबिधानसभा चुनावको माहोल तयार पार्न भनेर दिइसकेका छन रे ।
आज त्रिशुलीबाट काठमाडौं आउँदा बाटोमा सारो गारो भयो । अस्ति जादाको पनि धेरै कुरा नगरौं त्यही पुरानो १८ सालमा बनेको थोत्रो र अति घुमाउरो बाटो । अहिले यसलाई पासाङ ल्हामु मार्ग नाम दिइएको छ । उही आबड खुबड र उही घुम्तिहरुमा बेस्सरी ठोक्किन आइपुग्ने माइक्रो र ठुला बसको प्रतिस्पर्धा ।
