Tuesday, December 11, 2007

कर्ममा बिश्वास गर्ने एउटा ब्यक्तिको कथा

यो कुनै सपना होइन
३० वर्षअगाडिसम्म प्रतिमहिना ५० अमेरिकी डलर तलब खाने व्यक्ति अहिले विश्वकै पाचौं धनी व्यक्ति हुन् भन्दा जोकसैलाई पत्यार नलाग्न सक्छ । त्यतिवेला उनी एउटा पुरानो सेकेन्ड ह्यान्ड अस्टे्रलियाली कार चलाउँथे र इन्डोनेसियाको मझौलास्तरको एक कारखानामा म्यानेजरको तहमा काम गर्थे । तर अब उनीसँग झन्डै २० अर्ब अमेरिकी डलरबराबरको सम्पत्ति छ र विश्वका विभिन्न मुलुकमा करोडौं डलर लगानी गरिएका स्टिल कारखाना छन् । यी ५८ वर्षीय मेधावी पुरुष हुन्- लक्ष्मी मित्तल ।
राजस्थानको एउटा मध्यमवर्गीय परिवेशबाट आफ्नो जीवन सुरु गरेका मित्तल त्यतिवेला पानीको चरम असुविधा भएको एउटा साधारण घरमा बस्थे । उनका पिताको धानसम्बन्धी कारोबार थियो । तर उनी पिताले सुरु गरेको कारोबारलाई पछ्याउन चाहन्नथे । उनी आफ्नै बुतामा केही नयाँ र चुनौतीपूर्ण व्यवसाय गर्नुपर्छ भन्ने मान्यता राख्थे । उनका पिताले पनि एकपटक स्टिल कारखाना स्थापना गर्ने पहल गरेका थिए । तर भारतीय नोकरसाहीको ढिलासुस्ती र अवरोधका कारण उनको योजना त्यसै ध्वस्त भएको थियो । मित्तललाई पिताको यो नयाँ व्यवसायको सोच खुब मन परेको थियो । त्यसैले उनी स्टिल तथा रडको मूल्य बुझ्न पटकपटक बजार घुमे ।

 यस व्यवसायमा गजब नाफा छ भन्ने उनलाई लाग्यो । उनी सन् १९७५ तिर भारतबाट मेसिन आयात गरी इन्डोनेसियामा कारखाना स्थापना गर्ने टुंगोमा पुगे । त्यतिवेलाको इन्डोनेसियाली स्टिल बजार जापानी कम्पनीहरुको कब्जामा थियो । परम्परागत उत्पादन शैलीलाई बदल्दै नयाँ र वैज्ञानिक ढंगले स्टिल उत्पादन गर्दा ५० प्रतिशतभन्दा बढी नाफा हुन्छ भन्ने उनलाई लाग्यो । उनले उद्योग मन्त्रालयबाट आवश्यक अनुमति लिए । उनलाई बिजुली आपूर्ति प्राप्त गर्न पनि कठिनाइ भएन । आफ्ना पितालाई त्यहीँबाट फोन गरेर भने- ‘म अब यतै कारखाना बनाउँछु ।’
पत्नी उषा छोरा आदित्य तथा छोरी बनिसाका साथ उनी इन्डोनेसिया लागे जहाँ उनी आफ्नो उत्पादन संयन्त्र सफल बनाउन चाहन्थे । सुरुको वर्ष मित्तलले ३० हजार टन स्टिल उत्पादन गरे । झन्डै १३ वर्षपछि उनले यहीँबाट वार्षिक तीन लाख ३० हजार टन स्टिल उत्पादन गर्न पुगे । उनी आफ्नो कारखाना विस्तार गर्न चाहन्थे । तर उनलाई थाहा थियो विस्तार गर्न लामो समय लाग्छ । त्यसैले उनी अरुले स्थापित गरेका कलकारखाना भटाभट किन्ने मनसायमा पुगे ।
सन् १९८९ मा उनले टि्रनिडाड र टोबागोको ुआयरन एन्ड स्टिल कम्पनी खरिद गरे । त्यहाँ उनले वार्षिक एक अर्ब २० करोड रुपैयाँ लिने ६० जर्मन म्यानेजरलाई बिदा दिई ६० भारतीय म्यानेजर राखे जो १२ करोड रुपैयाँमा उत्कृष्ट काम गर्थे । सन् १९९२ मा उनले मे_िक्सकोमा अर्को कम्पनी किने । पूर्वी युरोपका पुराना र सरकारी अक्षमताले टाट पल्टिएका विभिन्न कम्पनी पनि यसै समयतिर खरिद गरे । लागत कम गर्दै जानु र उत्पादनको गुणस्तर बढाउँदै जानु उनको आदर्श थियो । स्टिल कारखाना किन्ने उनको सिलसिला रोकिएन । अमेरिकामा त उनी स्टिलका सबैभन्दा ठूला उत्पादक हुन पुगे ।
बिस्तारै उनी पश्चिम युरोपभित्र पनि प्रवेश गरे । काम गराइको उनको तरिका आँट र सुझबुझ देखेर पश्चिम युरोपका कम्पनी मालिकहरु जिब्रो काढ्न थाले । गत वर्ष आफ्नो निकटतम प्रतिद्वन्द्वी आस्रलर खरिद गर्ने ऐतिहासिक कानुनी लडाइँमा विजयी भएपछि उनी अब विश्वकै सबभन्दा ठूला निर्माता भएका छन् । उनी आफ्ना प्रतिद्वन्द्वीभन्दा तीन गुणा बढी स्टिल उत्पादन गर्छन् । विश्वभरिका उनका कारखानामा झन्डै तीन लाख २० हजार व्यक्ति काम गर्छन् । मुलुकबाहिरै आफ्नो भाग्य भेट्ने उनी सम्भवतः पहिलो भारतीय हुन् ।
सन् १९९५ मा उनले लन्डनस्थित केनसिङटन प्यालेसनजिक एक बंगला पाँच करोड ७० लाख अमेरिकी डलरमा किने । यो भव्य महलमा एउटा बलरुम १२ शयनकक्ष टर्किस बाथ तालस्तम्भ थिएटर तथा रत्नजडित स्विमिङ पुल छन् । हरेक बिहान आफ्नो सानदार गल्फस्ट्रिम नौकामा चढ्नुअगाडि मित्तल स्विमिङ पुलमा मजाले पौडन्छन् । उनी ब्रेकफास्ट प्रायः घरमै लिन्छन् । शाकाहारी भोजनका हिमायती मित्तल आवश्यक शारीरिक व्यायम पनि गर्न छुटाउन्नन् । दिनदिनैजसो सुट फेर्ने मित्तल कहिलेकाहीँ चार÷पाँचवटा देशमा मिटिङ गर्छन् र आवश्यक निर्देशन दिन्छन् । भनिन्छ मित्तलको यो निवास विश्वकै सबैभन्दा महँगो निजी आवास हो । आफ्ना छोराछोरीसँग पनि मित्तल खुब सन्तुष्ट छन् । आफ्ना छोरा आदित्यबारे उनी भन्छन्- ‘उसलाई मेरो पदचिह्नमा हिँड्न कुनै हिच्किचाहट छैन । तर म नै उसको पदचिह्न पछ्याउन चाहन्छु । किनकि म अतीत हुँ भने ऊ भविष्य हो ।’
आफ्नी २६ वर्षीया छोरी बानिसाप्रति पनि उनी उत्तिकै गर्व गर्छन् । वानिसा उनका कैयौं कम्पनीको बोर्डमा छिन् । यिनै छोरीको विवाहमा तीन वर्षअगाडि उनले प्रुान्समा तीन सय ४० लाख डलर खर्च गरेका थिए । वानिसाको विवाह दिल्लीमा जन्मेका बैंकर अमित भाटियासँग भएको थियो । पाँच दिन लामो विवाहमा विश्वका गन्यमान्य अतिथि मात्र एक हजारको संख्यामा उपस्थित थिए । स्वयंवरको पार्टी भसे्रइलसको दरबारमा बाक्स विकाम्टे प्रुान्सको सबभन्दा सुन्दर महल मा विवाह समारोह वानिसा र अमितको प्रेमकथामा आधारित एक घन्टा लामो नाटक कलकत्ताका सेफद्वारा तयार परिकार तथा बलिउडका हस्तीहरुको नाचगान कार्यक्रमले सजाइएको सो विवाह पृथ्वीकै महँगामध्ये एक मानिन्छ ।
अधिकांश समय आफ्नो निजी जेटमा ‘क्याल्कुलेसन प्लानिङ र डिरेक्सन’ को मुडमा भेटिने मित्तल नातिनी सनाया भनेपछि मरिहत्ते गर्छन् । सप्ताहान्त उनी सधैं परिवारका साथ बिताउँछन् । हरेक सप्ताह उनी परिवारका सबै सदस्यका लागि केही न केही उपहार बोकेर आउँछन् । कहिलेकाहीँ उनी व्यापारिक झमेलामा अल्झिएका वेला छोरा बुहारी र पत्नीसँग भिडियो वार्ता गर्छन् ।
परिवारकी सबैभन्दा महŒवपूर्ण सदस्य पत्नी उषा भएको उनी स्विकार्छन् । जब उनी यायावरजस्तै विश्वभरिका कम्पनी खरिद गर्दै हिँडिरहेका हुन्थे उषा इन्डोनेसियामा कम्पनी चलाइरहेकी हुन्थिन् । ‘उषा हाम्रो व्यवसायबारे राम्रो जानकारी राख्छिन् म उनलाई धेरै सम्मान गर्छु ।’ उषाका अनुसार मित्तल निकै रोमान्टिक छन् । मित्तल अझै पनि प्रेमपूर्ण हस्तलिखित पत्र लेख्छन् । कहिले एक लाइनका कहिले दुई÷चार लाइनका ।
पेपर क्लिपदेखि सस्पेन्सन बि्रज केवलसम्म जहाज निर्माणदेखि कारका बडीसम्म तेल तथा ग्यास पाइपदेखि टावर निर्माणसम्म उनको स्टिल जहाँतहीँ हाबी भएको छ । अमेरिकी बजारको ५० प्रतिशत स्टिल मित्तलका कम्पनीले निर्माण गर्छन् । अहिले मित्तलका लागि गणनायोग्य दुई प्रतिस्पर्धी कम्पनी जापानको निप्पन स्टिल र कोरियाको पोस्को नै हुन् । पोस्को पहिलेदेखि नै रक्षात्मक शैलीमा अघि बढिरहेको छ । तर निप्पोन भने आफ्नो गुणस्तर र ब्रान्डका कारण अहिले पनि निरन्तर अगाडि बढिरहेको छ ।
आम मिडियासँग सधैं टाढा रहन रुचाउने मित्तल प्रेसका लागि कमै मात्र समय निकाल्छन् । उनी पारिवारिक विषय प्रेसमा लैजान चाहन्नन् । अहिले युरोपेली मिडिया उनी ‘बर्मिङ्घम सिटी’ फुटबल क्लब खरिद गर्दै छन् भन्ने हल्लाले भरिएको छ । तर उनको त्यस्तो महŒवाकांक्षा छैन । उनी केही नयाँ त पक्कै गर्दै छन् तर त्यो के हुनेछ भन्ने सम्भवतः केही दिनभित्रै उनका छोरा आदित्यले सार्वजनिक गर्नेछन् ।
Posted by Diness Acharya in 13:32:41
Comments

Leave a Reply